Groene Groei Plekken

Verslag Stadsboerenbijeenkomst 15 Februari

 Samen Groeien

Een aantal Rotterdamse tuinen hebben de handen ineen geslagen om samen te werken aan educatie, professionalisering en werkgelegenheid. Het zijn plekken die op uiteenlopende manieren een onschatbare bijdrage leveren aan het stadsleven. Door samen te werken willen de tuinen zich verder ontwikkelen en groeien, zodat ze nog meer voor de stad kunnen betekenen. Deze Groene Groeiplekken (Wollefoppengroen & co – Taka Tuka Tuin, Rotterdamse Munt, Educatieve tuin de Enk, Botanische Tuin Afrikaanderwijk, Wilgenplantsoen, Planetcare) hebben in samenwerking met Museum Rotterdam op maandag 15 februari een bijeenkomst georganiseerd, om met nieuwe geïnteresseerde tuinen en groenprojecten een platform te creëren om aan deze doelen verder te werken. Een belangrijk streven was om de groep samenwerkende tuinen uit te breiden.

De bijeenkomst vond plaats in het Timmerhuis, hoofdlocatie van Museum Rotterdam. Een twintigtal mensen van verschillende tuinen en groenprojecten hebben de avond bezocht en meegedacht over de volgende stappen… Lees het hele Verslag Groene Groei Plekken 15 februari hier.

 

 

 

Nieuwe Publicatie: ‘Wat staat ons te doen?’

Inleiding

Een onvoorwaardelijk basisinkomen, andere soorten geld, een deeleconomie, een lokale economie, een 21-urige werkweek, belasting op het gebruik van natuurlijke hulpbronnen of op kapitaal; dit zijn een aantal concrete veranderingen die aan populariteit winnen binnen sociale en ecologische bewegingen van dit moment. Dit zijn allemaal hervormingen die onze huidige economie goed zouden kunnen bijschaven en wat duurzamer en rechtvaardiger kunnen maken. Maar we moeten geen genoegen nemen met het bijschaven van onze economie. In ‘Gandhi en de Crisis’ in de vorige editie van Het Potentieel heb ik een hervorming op de agenda proberen te zetten die meer doet dan bijschaven: het vervangen van exclusief eigendom over middelen van bestaan door ‘rentmeesterschap’ als fundament van onze economie.

Waar eigendom een eeuw geleden in het middelpunt van debat stond over de fundamentele inrichting van onze samenleving, lijkt het nu taboe om een verandering in eigendomsregime na te streven. Het wordt tijd om dat taboe te doorbreken. Armoede en ecologische destructie kunnen niet bestreden worden binnen… (lees het hele artikel in Het Potentieel No II Oikos, Nomos, Logos: klik hier)

No II is uit!

2015-07-29 20.02.53Persbericht, Rotterdam, 01.09.2015

Uitgave ‘Het Potentieel II: Oikos, Nomos, Logos’

Op 1 September publiceert webmagazine Het Potentieel de tweede editie ‘Oikos, Nomos, Logos’, met bijdragen van o.a. filosoof Aetzel Griffioen, stadslandbouw pionier Bas de Groot, juriste en klimaatzaak mede-eiser Femke Wijdekop en hoogleraar transitiewetenschappen Derk Loorbach. 

Met het thema ‘Oikos, Nomos, Logos’ bundelt de redactie van Het Potentieel bijdragen die een kritisch licht werpen op … (Lees het hele persbericht hier)

No. 2 komt er aan!!!

product_thumbnailDonderdag hebben we de laatste redactievergadering gehad voor de tweede editie. De typesetting is klaar. Één laatste controle. Een kleine papieren oplage wordt besteld. En als die binnen is gaan we online. Dat kan nog drie weekjes duren. Maar het is onomkeerbaar: No. 2 komt er aan!!!

Houd de facebookpagina in de gaten. Binnenkort komt er meer nieuws over wie er allemaal een bijdrage heeft geleverd aan deze nieuwe editie: www.facebook.com/hetpotentieel

De Rotterdamse Stadsboerenconferentie

Op 12 juni vond de tweede Rotterdamse Stadsboerenconferentie plaats. Zelf heb ik meegeholpen bij de organisatie ervan omdat ik ervan overtuigd ben dat een dergelijke conferentie een machtig middel is om een sociale beweging zoals die van de stadsboeren in Rotterdam naar een hoger niveau te tillen. Wat houdt de stadsboerenconferentie in? Wat zijn de resultaten van de Rotterdamse bijeenkomsten? Waarom is een terugkomende conferentie zo’n mooie manier om een beweging te organiseren? En hoe moet het nu verder?

Een Doe-Conferentie

Als organisatoren van de eerste stadsboerenconferentie in maart (2015) vonden we dat het geen gebruikelijke bijeenkomst moest worden met een aantal lezingen en wat vooraf bepaalde workshops. Het hoofddoel was niet om ervaringen uit te wisselen, maar om samen af te spreken wat we de komende tijd samen gaan doen. Een doe-conferentie dus, met de standaard regel: ‘zeggen is doen’.

foto conf.
Foto door Museum Rotterdam

Bezoekers bepaalden zelf de agenda voor de avond: concrete doelen waarvoor men in subgroepen een stappenplan zou bedenken. Uit die eerste conferentie zijn drie actieve werkgroepen ontstaan: een beleidsgroep die streeft naar het ontwikkelen van invloed op grote organisaties zoals de gemeente, een platformgroep die een website gaat bouwen waar de beweging zich in kan verenigen en een afvalstromen groep die zich gaat inzetten om afval weer te verwerken tot een grondstof in de stadslandbouw (zoals compost).

Op de tweede conferentie kon iedereen in de beweging opnieuw invloed uitoefenen op de koers van deze werkgroepen. Men kon meebeslissen over de lijst met doelen waar de beleidsgroep voor wil lobbyen. En er is meegedacht met de inhoud van het platform. Ook is er een nieuwe werkgroep ontstaan. Die gaat zich bezig houden met werkgelegenheid in de stadslandbouw.

Democratisch, Flexibel en Daadkrachtig

Waarom is een dergelijke conferentie zo’n mooie vorm om je als beweging te organiseren? Het is democratisch, flexibel en daadkrachtig tegelijk. Democratisch, omdat iedereen in de beweging invloed kan uitoefenen op de koers van de werkgroepen die werk verzetten voor de beweging. Het is flexibel, omdat er geen ingewikkelde backoffice nodig is, geen verplichte ledenadministratie, geen verplichte ALV’s die aan bepaalde voorwaarden moeten voldoen, geen verplichte jaarverslagen, en financiële administratie, enz. Nieuwe mensen kunnen makkelijk een rol innemen in een werkgroep, en ook initiatief nemen. De mensen die al een langere tijd meelopen kunnen makkelijk nieuwe mensen rekruteren voor het werk dat ze al jaren doen.

Macht en Inspiratie

foto doelen
Foto door Museum Rotterdam

Voorheen werd er al veel werk verzet door experts om te lobbyen en stadlandbouw op de kaart te zetten in het beleid van grote partijen zoals de gemeente en de woningbouw. De terugkerende conferentie kan deze lobby krachtiger maken. Nu wordt de lijst met beleidsdoelen geformuleerd in een proces waar een grote groep mensen van verschillende organisaties met elk een eigen achterban aan bijgedragen hebben. Die doelen hebben veel meer legitimiteit dan wanneer vijf experts op een avondje een paar doelen op papier zetten. Doordat de doelen nu opgesteld zijn door een sociale beweging in plaats van een select groepje krijgt de lobby meer legitimiteit maar ook meer macht. Grote organisaties als de gemeente moeten wel meegaan als een grote groep Rotterdammers het van ze vraagt.

Dus de beweging verleent macht en legitimiteit aan de lobby. Andersom kan de lobby ook een inspiratiebron zijn voor de beweging, als die lobby meer gaat leven bij een grotere achterban. Maar dan moet er wel goed gecommuniceerd wordt over het reilen en zeilen van de lobbygroep. En men moet de mogelijkheid hebben om mee te kunnen beslissen over de doelen van die groep. Een terugkerende democratische ‘doe-conferentie’ kan lobby en beweging bij elkaar brengen. Het is daarom logisch dat een van de eerste werkgroepen die uit het congres ontstaat, een lobbygroep is.

Vraag en Aanbod

De stadslandbouwbeweging is aan de ene kant een groep ondernemers die hun brood verdienen in een zich ontwikkelende nieuwe economische sector. Aan de andere kant is het een beweging van idealisten die niet alleen bestaat uit de initiatiefnemers van organisaties en ondernemingen, maar ook vrijwilligers, bezoekers, geïnteresseerden en klanten.

De economische beweging en de idealistische beweging kunnen elk een eigen weg opgaan, los van elkaar. Maar beide zijn ze sterker als ze een geheel vormen. De economische basis geeft de beweging kracht en continuïteit. De idealistische achterban van de vereniging bestaat tegelijk ook uit klanten van stadsboerenbedrijven. Het inspireren van een achterban is tegelijk ook marketing en andersom: marketing van duurzame en eerlijke bedrijven kan mensen inspireren en aanzetten hun leven te veranderen. Bedrijven zien hun winst stijgen doordat er mensen zich idealistisch inzetten om de stadslandbouwbeweging groot te maken. Met dat idealistische werk wordt hun achterban en dus hun klantenkring groter. Daarom is het ook logisch dat een tweede werkgroep zich inzet om een platform te organiseren waar vraag en aanbod bij elkaar kunnen komen.

Beroepsvereniging en een Duurzame en Eerlijke Economie

Maar hoe moet het verder? Waar moeten we naar toe met de Rotterdamse Stadsboerenconferentie? Er gaan stemmen op binnen de beweging om een beroepsvereniging op te richten. Dat kan een goed vervolg zijn. Wat er ook uitkomt, de kracht van de stadslandbouwbeweging zit er juist in dat het een economische en een idealistische beweging tegelijk is. Het zou mooi zijn als het een organisatie is die de belangrijke aspecten van de congressen kan overnemen: een organisatie die democratisch is, daadkrachtig, in staat is een beweging bij elkaar te brengen en te inspireren om initiatief te nemen.

Een andere mooie ontwikkeling is dat er een symposium heeft plaats gevonden voor alle organisaties in Rotterdam die werken aan een alternatieve economie. Deze was georganiseerd door de Pauluskerk en had het normale karakter van een bijeenkomst met allerlei lezingen en kraampjes. Het was een inspirerend symposium en een mooie eerste stap om de bredere beweging voor een duurzame en eerlijke economie bij elkaar te brengen en na te denken over vervolgstappen. Misschien kan de stadsboerenconferentie als model toegepast worden, om ook die bredere economische beweging een impuls te geven. Om echt een grote stap te maken in Rotterdam is het nodig dat niet alleen lokale duurzame en eerlijke boeren zich gaan verenigen, maar ook bakkers, lokale energie-coöperaties, kleding-industrie, lokale munteenheden, enz, enz, tot een groot experiment van meerdere praktische wegen die samen op zoek gaan mogelijke alternatieven voor onze huidige onrechtvaardige en ecologisch destructieve economie.

Eerlijke Economie, geen Deeleconomie!

Jarenlang heb ik er tegenop gezien om nieuwe kleren te kopen. Voor mij is het geen optie meer om in een broek te lopen die door kinderhanden is gemaakt, of op andere manieren geproduceerd is die gewelddadig, mensonwaardig en ecologisch destructief zijn. Zeker nu ik zelf kinderen heb, kon ik het niet meer over mijn hart krijgen naar een kledingzaak te gaan om een spijkerbroek te kopen.

Ik heb er een paar nachten op zitten studeren voordat ik een keus heb kunnen maken. Online winkelen is niet makkelijk, zeker niet voor een man die eigenlijk, op zijn baard en bravoure na, te kleine maten heeft. Maar, het is me gelukt: een paar schoenen en teenslippers van het merk Ethletic (fairtrade katoen, rubber met FSC-keurmerk en zonder leer), een werkbroek van UpRise (grotendeels gemaakt van hennep en biologische katoen), een jeans van Kuyichi en een trui van Alternative.

Is tweede hands kleren kopen dan geen optie? Het is natuurlijk minder schadelijk dan nieuwe kleren kopen. Maar het blijven producten van een gewelddadige economie. Wat is er mooi aan een broek die gemaakt is door kinderen uit te buiten en rivieren te vergiftigen en die vervolgens afgedankt is?

Ik wil niet meer profiteren van een lage prijs voor het afval van een gewelddadige economie. Maar, nog belangrijker: een eerlijke economie zal nooit ontstaan als wij allemaal tweede hands kleren gaan kopen die door kinderhandjes in elkaar zijn genaaid. Weg met die zogenaamde deeleconomie! Pas als wij een eerlijke prijs betalen voor een eerlijk productieproces kan die productie groeien.

We zijn gestart met de Blokkentuin!

OLYMPUS DIGITAL CAMERAVanwege het succes van de buurtmoestuin Wilgenplantsoen heeft de gemeente Daniel Opbroek en mij de opdracht gegeven om de bewoners rond de Bloklandlandstraat in het Oude Noorden te begeleiden bij het opzetten van een nieuwe buurtmoestuin: de ‘Blokkentuin’.

In 2014 is de tuin door Architect Raymond van den Broek (Region Lab) ontworpen in samenwerking met de bewoners.  Vrijdag 27 maart is een start gemaakt met het nieuwe tuinseizoen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA